3. Tajemnice różańcowe – krótkie powtórzenie

Różaniec w zbliżonej do dzisiejszej formie wprowadził i zatwierdził Pius V po soborze trydenckim. Modlitwa ta zawierała wtedy trzy grupy tajemnic: radosne, chwalebne i bolesne. Dopiero Jan Paweł II w  2002 roku zaproponował odmawianie także tajemnic światła, co z czasem stało się w Kościele praktyką.

Tajemnice różańcowe ukazują szczególne momenty życia Jezusa i Maryi. Należy je kolejno rozważać podczas wymawiania Zdrowaś Maryjo. Rozważać czyli rozmyślać nad nimi, zgłębiać,  wczuwać się, medytować.

               Tajemnice są przyporządkowane do poszczególnych dni tygodnia:

  • poniedziałek – tajemnice radosne
  • wtorek – tajemnice bolesne
  • środa – tajemnice chwalebne
  • czwartek – tajemnice światła
  • piątek – tajemnice bolesne
  • sobota – tajemnice radosne
  • niedziela – tajemnice chwalebne

2. Jan Paweł II o symbolice różańca

„Tradycyjnie do odmawiania różańca używa się koronki. W najbardziej powierzchownej praktyce staje się ona często przedmiotem, który służy po prostu do odliczania kolejnych Zdrowaś Maryjo. Służy ona jednak również wyrażeniu symboliki, która może nadać kontemplacji nową treść. W związku z tym trzeba najpierw zauważyć, że koronka zwraca się ku wizerunkowi Ukrzyżowanego, który otwiera i zamyka samą drogę modlitwy. Na Chrystusie skupia się życie i modlitwa wierzących. Wszystko od Niego wychodzi, wszystko ku Niemu zdąża, wszystko przez Niego, w Duchu Świętym, dochodzi do Ojca. Jako pomoc w liczeniu, wyznaczając rytm posuwania się w modlitwie, koronka przypomina niekończącą się nigdy drogę kontemplacji i doskonałości chrześcijańskiej.”

Jan Paweł II, List apostolski Rosarium Virginis Mariae

Coś dla ducha w październiku

Drodzy Studenci!

Dziś wyjątkowy dzień! Rozpoczynamy miesiąc modlitwy różańcowej i oczywiście rozpoczynamy także nowy rok akademicki. W związku z tym w październiku na stronie DA Przystań będą się pojawiały co jakiś czas krótkie wpisy na temat różańca świętego. Niech będą dla nas przypomnieniem i zachętą do tego, aby wejść w mury uczelni razem z Maryją!

1. Różaniec – słowo wstępu

Słowo różaniec pochodzi od łacińskiego rosa  – róża lub rosarium – ogród różany. Początki tej modlitwy sięgają Średniowiecza. Pięćdziesięciokrotne odmówienie Ojcze Nasz lub Zdrowaś Maryjo zastępowało mnichom, którzy nie potrafili czytać i pisać, obowiązek modlitwy psalmami. Dlatego też różaniec określa się czasami jako Psałterz Najświętszej Maryi Panny. Z biegiem czasu pobożność ludowa wykształciła bogatą symbolikę różańcową. Odmawiane Zdrowaś Maryjo tworzą wieńce z róż przeplatane liliami (Ojcze Nasz) i składane u stóp Rosa Mistica – Róży Duchownej, Matki Bożej.