Święta Jadwiga Śląska

W najbliższą sobotę wyruszy z wrocławskiej Katedry piesza pielgrzymka do grobu św. Jadwigi Śląskiej w Trzebnicy. Natomiast kilka dni później (16.10) przypada jej wspomnienie…. Dokładnie tak! Niewielu z nas zapewne kojarzy, że dzień wyboru Polaka na Stolicę Piotrową to dzień, w którym szczególnie czcimy właśnie Jadwigę Śląską. W związku z tym przybliżamy Wam po krótce jej sylwetkę.

Na dobry początek i jako wprowadzenie do tematu, polecamy piosenkę o świętej Jadwidze. Już kilka wersów powinno Wam wystarczyć, by ta postać Was zainteresowała. A do tego melodia wpada w ucho! 😉

Jadwiga, znaczy walcząca

Święta Jadwiga Śląska żyła na przełomie XII i XIII wieku. Była żoną księcia wrocławskiego, Henryka I Brodatego. Jej imię, z niemieckiego Hethwigis znaczy „walcząca”. I tym właśnie naznaczone było jej całe życie.

W młodości otrzymała ona staranne wychowanie, najpierw na rodzinnym zamku, potem zaś w klasztorze benedyktynek. W roku 1190 została wysłana do Wrocławia, gdyż została upatrzona na żonę dla Henryka. Miała wtedy zaledwie 12 lat, jednak jak na tamte czasy, tak wczesne małżeństwo nie było niczym dziwnym. Pomimo że jej mężem został człowiek wybrany przez rodziców, a nie przez jej serce, Henryk i Jadwiga stanowili wzorowe małżeństwo. Mieli siedmioro dzieci: Bolesława, Konrada, Henryka, Agnieszkę, Gertrudę, Zofię i Władysława. Niestety, w okres pełnej dojrzałości weszli tylko Henryk i Gertruda, reszta z dzieci zmarła tuż po narodzinach lub we wczesnym dzieciństwie.

Dlaczego Henryk został Brodaty?

Po urodzeniu siedmiorga dzieci, Jadwiga postanowiła resztę życia małżeńskiego przeżyć we wstrzemięźliwości, ślubując razem z mężem dozgonną czystość. Jadwiga miała wówczas zaledwie 33 lata, więc ta decyzja wywołała spore poruszenie wśród dworu. 43-letni Henryk natomiast, na pamiątkę tego wydarzenia zaczął nosić tonsurę mniszą i zapuścił brodę, której nie zgolił aż do śmierci. Stąd też wziął się jego przydomek.

Litościwa księżna

Jadwiga otaczała niemal macierzyńską troską służbę dworu, obniżyła poddanym czynsze, często darowała grzywny karne, a w razie klęsk nakazywała (mimo protestów zarządców) rozdawać ziarno i mięso ze swojego spichlerza. Opłacała też naukę ubogich chłopców, kształcących się we wrocławskiej szkole katedralnej.Zorganizowała także szpitalik dworski, gdzie codziennie znajdowało utrzymanie 13 chorych i kalek (liczba ta miała symbolizować Pana Jezusa w otoczeniu 12 Apostołów). W szpitalu tym posługiwała osobiście. Założyła również wędrowny szpital. Medycy docierali do najbardziej zagubionych w puszczy miejscowości, udzielając pomocy wszystkim potrzebującym.

Starała się także łagodzić dolę więźniów. Nie mogła ich odwiedzać, jednak posyłała im żywność, świece i odzież. Zdarzało się również, że zamieniała karę śmierci czy długiego więzienia na prace przy budowie kościołów lub klasztorów. Tym właśnie sposobem trzebnicki klasztor w dużej części zbudowali więźniowie. Jadwiga doszła bowiem do wniosku, że praca przy budowie opactwa okaże się dla różnego rodzaju przestępców pożyteczniejsza niż bezczynne gnicie w lochu.

„Dobra” nie oznacza „słaba”

Wiele osób podkreśla oprócz jej troski o innych, jej poczucie niezależności i dominację w środowisku, w którym przebywała. Nie ukrywała się z niczym i wszystko robiła jawnie.
Cały dwór musiał dostosować rytm swojego istnienia wyznaczonym przez nią zadaniom.Utrzymywane przez nią trzynaścioro kalek, o których już wspomniano, znajdowało schronienie i opiekę również podczas wyjazdów całego dworu. Budziło to krytykę wielu osób na dworze, ale Jadwiga była nieugięta.

Po śmierci męża Jadwiga zamieszkała w klasztorze w Trzebnicy. Przeorysza (którą była córka Jadwigi) zaproponowała Jadwidze, aby wstąpiła do zakonu. Księżna jednak zdecydowanie odmówiła. Żywiła wielki szacunek dla życia zakonnego, ale nie czuła się do niego powołana, pomimo że w praktyce wiodła takie właśnie życie. Poza tym nie była gotowa, aby ślubować posłuszeństwo swojej córce. Chciała być panią siebie. Zamieszkała w małym domku wybudowanym specjalnie dla niej przy klasztorze.

Nieprawdopodobne

Księżna zasłynęła z niezwykłej pobożności, pokory i czystości. Podczas jej modlitwy podobno Pan Jezus podniósł rękę z krzyża i błogosławiąc jej rzekł: „Wysłuchana jest twoja modlitwa, to, o co prosisz, otrzymasz”.

Była również wielką miłośniczką Mszy św. W ciągu dnia z reguły nie zadowalała się jedną Mszą; każdy napotkany ksiądz musiał dla niej celebrować kolejną. Na nadmiar nabożeństw na dworze Jadwigi narzekali jej kapelani i służba. Powstał nawet z lekka złośliwy wierszyk na ten temat, przekazywany między dworzanami:

„In sola Missa

non estcontentaducissa.

Quodsuntpresbiteri,

Missaetotoportethaberi.”

Dla tych, którzy nie znają łaciny, śpieszymy z tłumaczeniem:

„Na Mszy jednej

nie dość Księżnej.

Ilu księży się stawi,

tylu ją odprawi.”

Ponadto Jadwiga przewidziała śmierć syna. Na trzy dni przed dotarciem informacji do zamku widziała w sennym widzeniu, jak aniołowie unoszą do nieba modlącego się Henryka razem ze śląskim sztandarem. Tej samej nocy powiedziała służącej: „Jak fruwa ptak, tak szybko odleciał ode mnie mój syn i nigdy więcej nie zobaczę go już w tym życiu”. Kiedy dotarła wieść o klęsce, Jadwiga, w przeciwieństwie do swojego otoczenia, nie lamentowała. Ból po stracie ukochanego syna znosiła dyskretnie i cicho, stwierdzając że „to jest wolą Bożą i musi nam się podobać to, czego Bóg chce i to, co się Bogu podoba”.

Wzór ascety

Św. Jadwiga była pierwszą znaną w Polsce kobietą wprowadzającą w życie ideał surowej ascezy i ubóstwa. Wszystkie dobrowolne umartwienia, które podejmowała, dokonywała w duchu pokuty za innych – z miłości do ludzi, a zwłaszcza do najbliższych. Umartwiała się przez biczowanie, noszenie włosienicy, spanie prawie na gołej ziemi, pozbawianie się dużej części snu w nocy.

„Dnie całe przepędzała na chwale Bożej, nie ustając w modlitwie i rozmowie z niebem. (…) Jedną tylko suknią i prostym płaszczem okrywała ciało swoje wątłe i tak dalece wycieńczone postami, że pod skórą same tylko blade a zimne i biczowaniem schropowaciałe przeglądały w niej kości.”

Księżna gardziła wszystkimi przejawami światowego zbytku – po prostu nie czuła ich potrzeby.Jedynym przejawem zbytku w jej życiu było upiększanie kościołów. Tutaj nie żałowała kosztowności, pieniędzy na bogate sprzęty kościelne, a nawet czasu poświęcanego na własnoręczne haftowanie obrusów, ornatów, poduszek itp.

Bosa księżna

Otoczeniu Jadwigi nie podobało się, że chodzi boso, jak człowiek biedny. Jej mąż namówił więc jej spowiednika, aby nakazał księżnej noszenie butów. Podczas spowiedzi ów kapłan podarował Jadwidze buty, przekazując nakaz noszenia ich. Jadwiga natychmiast spełniła posłusznie to żądanie i owszem nosiła buty, ale przywiązane do paska.

2. Jan Paweł II o symbolice różańca

„Tradycyjnie do odmawiania różańca używa się koronki. W najbardziej powierzchownej praktyce staje się ona często przedmiotem, który służy po prostu do odliczania kolejnych Zdrowaś Maryjo. Służy ona jednak również wyrażeniu symboliki, która może nadać kontemplacji nową treść. W związku z tym trzeba najpierw zauważyć, że koronka zwraca się ku wizerunkowi Ukrzyżowanego, który otwiera i zamyka samą drogę modlitwy. Na Chrystusie skupia się życie i modlitwa wierzących. Wszystko od Niego wychodzi, wszystko ku Niemu zdąża, wszystko przez Niego, w Duchu Świętym, dochodzi do Ojca. Jako pomoc w liczeniu, wyznaczając rytm posuwania się w modlitwie, koronka przypomina niekończącą się nigdy drogę kontemplacji i doskonałości chrześcijańskiej.”

Jan Paweł II, List apostolski Rosarium Virginis Mariae

Coś dla ducha w październiku

Drodzy Studenci!

Dziś wyjątkowy dzień! Rozpoczynamy miesiąc modlitwy różańcowej i oczywiście rozpoczynamy także nowy rok akademicki. W związku z tym w październiku na stronie DA Przystań będą się pojawiały co jakiś czas krótkie wpisy na temat różańca świętego. Niech będą dla nas przypomnieniem i zachętą do tego, aby wejść w mury uczelni razem z Maryją!

1. Różaniec – słowo wstępu

Słowo różaniec pochodzi od łacińskiego rosa  – róża lub rosarium – ogród różany. Początki tej modlitwy sięgają Średniowiecza. Pięćdziesięciokrotne odmówienie Ojcze Nasz lub Zdrowaś Maryjo zastępowało mnichom, którzy nie potrafili czytać i pisać, obowiązek modlitwy psalmami. Dlatego też różaniec określa się czasami jako Psałterz Najświętszej Maryi Panny. Z biegiem czasu pobożność ludowa wykształciła bogatą symbolikę różańcową. Odmawiane Zdrowaś Maryjo tworzą wieńce z róż przeplatane liliami (Ojcze Nasz) i składane u stóp Rosa Mistica – Róży Duchownej, Matki Bożej.

DA Przystań powraca z Białego Dunajca

 

Biały Dunajec:

  1. wieś podhalańska w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie tatrzańskim;
  2. rzeka w Polsce, prawy dopływ Dunajca;
  3. obóz adaptacyjny duszpasterstw akademickich Wrocławia i Opola.

Hasło „Biały Dunajec” skrywa wiele różnych znaczeń. Te podstawowe można znaleźć w Internecie, podane w formie słownikowych definicji – wieś, rzeka, obóz studentów. Czy to jednak na pewno wszystko? Nie! Każde duszpasterstwo tworzy swoją własną, niepowtarzalną i wyjątkową definicję „Białego Dunajca”.  Stworzyliśmy ją także my – DA Przystań. Jest ona jednocześnie podsumowaniem dwóch tygodni, spędzonych przez nas tego lata w Tatrach.

Biały Dunajec z Przystanią:

  1. msza święta na szlaku;
  2. Anioł Pański odmawiany na Rysach;
  3. smak konserwy na 2000 m.n.p.m.;
  4. wieczory spędzone z gitarą i śpiewnikiem;
  5. 14 – dniowy kurs opowiadania sucharów;
  6. najlepsza szarlotka w Tatrach;
  7. podróż, która prowadzi przez góry do Boga, do samego siebie i do drugiego człowieka;
  8. ………………………………………………………………………………………………………..

Wakacje to piękny czas, ale żeby podróżować i przeżywać kolejne przygody trzeba mieć jednak skąd wyruszać i do czego wracać. Trzeba mieć swoją przystań – DA Przystań. Czy chciałbyś współtworzyć to miejsce? Definicja jest jeszcze niedokończona i czeka, abyś ją uzupełnił o swoje przemyślenia, poświęcając czas, dzieląc się talentem i zarażając pasjami.

Przyjdź, zobacz i … zarzuć kotwicę w DA Przystań!

Rekolekcje na start: Jesteś darem Bożym

Nowy rok akademicki tuż tuż, dlatego już dziś zapraszamy na rekolekcje na start „Jesteś darem Bożym”. Rekolekcje odbędą się w dniach 30.09-2.10 w Katedrze, DA Przystań i kościele św. Idziego.

Szczegółowy plan rekolekcji:

30.09 Niedziela 
18.30 Msza święta z homilią (Katedra Wrocławska)
19.30 Otwarte drzwi (DA Przystań)

1.09 Poniedziałek 
19.30 Msza święta z homilią (kościół św. Idziego)
20.15 „Jestem tu by wielbić” (kościół św. Idziego)

2.10 Wtorek
19.30 Konferencja na zakończenie (DA Przystań)
20.00 Agapa (DA Przystań)

Rekolekcje prowadzi ks. Marek Leśniak (DA Przystań)

 

Jesteś darem Bożym

Dołącz do wydarzenia na fb: https://www.facebook.com/events/300436077220044/

Do zobaczenia!

OGŁOSZENIA 10 – 17.06.2018

NIEDZIELA 10.06
18.30 Msza Święta w katedrze
20.00 Krąg Biblijny

PONIEDZIAŁEK 11.06
18.30 próba scholi
19.00 spowiedź
19.15 Msza Święta w Przystani

ŚRODA 13.06
19.30 próba śpiewu
20.00 Seminarium Odnowy Wiary

CZWARTEK 14.06
19.00 AKADEMIA KOBIECOŚCI pt.: „Kobieta jako przywódca”.

PIĄTEK 15.06/SOBOTA 16.06
wyjazd w ramach Seminarium Odnowy Wiary

NIEDZIELA 17.06
18.30 Msza Święta w katedrze
~20.00 GRILL/AGAPA na zakończenie roku akademickiego w Przystani

OGŁOSZENIA 3 – 6.06. 2018

NIEDZIELA 3.06
17.00 próba scholi
18.30 Msza Święta w katedrze
20.00 Krąg Biblijny

PONIEDZIAŁEK 4.06
18.30 próba scholi
19.30 Msza Święta w kaplicy DA
~20.15 spotkanie w salce

ŚRODA 6.06
19.30 próba śpiewu
20.00 Seminarium Odnowy Wiary

***NADCHODZĄCE WYDARZENIA***

15-16.06.2018 WYJAZD w ramach Seminarium Odnowy Wiary.
Zapisy na wyjazd: TU
*
17.06.2018 Koniec roku akademickiego w Przystani.

OGŁOSZENIA 27.05 – 31.05

NIEDZIELA 27.05
17.30 próba scholi
18.30 Msza Święta w Katedrze
20.00 Krąg Biblijny

PONIEDZIAŁEK 28.05
18.00 Msza Święta w intencji kapłanów w kaplicy DA (przewodniczy ks. Rosik)
19.30 spotkanie dyskusyjne w Przystani

WTOREK 29.05
19.30 próba śpiewu
20.00 SEMINARIUM ODNOWY WIARY

ŚRODA 30.05
wieczorne sprzątanie Przystani (wszyscy studenci, którzy nie jadą na Boże Ciało do domów są proszeni o przyjście i pomoc!) 🙂

CZWARTEK 31.05 – Boże Ciało
Skąd się wzięło to Święto? polecamy artykuł: LINK
Zapraszamy na koncert wNieboGłosy o 19.00 na pl. Wolności! LINK DO STRONY

OGŁOSZENIA 20.05 – 24.05

NIEDZIELA 20.05

17.00 próba scholi

18.30 Msza Święta w katedrze

20.00 Krąg Biblijny

PONIEDZIAŁEK 21.05

18.30 próba scholi

19.30 Msza Święta w kaplicy DA

20.15 spotkanie w salce

WTOREK 22.05

18.00 spotkanie dyskusyjne INFO

20.00 KURS WYSTĄPIEŃ PUBLICZNYCH – SPOTKANIE 1 link

ŚRODA 23.05

19.30 próba śpiewu

20.00 SEMINARIUM ODNOWY WIARY

CZWARTEK 24.05

18.00 KURS WYSTĄPIEŃ PUBLICZNYCH – SPOTKANIE 2

Spotkanie dyskusyjne „Podział obowiązków w rodzinie – model nowoczesny vs konserwatywny”

Zapraszamy na kolejne spotkanie dyskusyjne prowadzone przez Damiana Olszewskiego, które odbędzie się 22 maja o godzinie 18.00 w DA Przystań. Tym razem będziemy dyskutować o podziale obowiązków w rodzinie i jego modelach.
Do zobaczenia!